Βλέπω ένα γεροντάκι

που θαρρεί πως είναι κάτι.

Λάθος του να το νομίζει.

Ένας γέρος τι αξίζει;

Τι νομίζει πως προσφέρει;

Κάθεται, δεν εργάζεται

και πληρώνεται ακόπως.

Χώρια και τα φάρμακα του,

τους γιατρούς που απασχολεί.

Πως να πάει η Ελλάδα εμπρός,

με γερόντισσες και γέρους;

Τι αυτά που λες παιδί μου;

Κάποιου γέρου είσαι το τέκνο,

κάποιοι χρόνια πριν από τώρα,

έστρωσαν αυτόν το τόπο. 

Δώσανε Αίμα και Ιδρώτα,

καταθέσανε φαιά ουσία, 

διάβασαν, μελέτησαν, εργάστηκαν. 

Υπέφεραν για το Καθήκον.

Τώρα έχουν στο μυαλό τους

λόγω των εμπειριών τους,

μύριες λύσεις να προτείνουν

μα οι νέοι δεν τους ρωτούν, 

και για το κράτος είναι Βάρος. 

Διάθεση κανείς δεν έχει,

για το μέλλον να φροντίσει

και ίσως πρέπει να γνωρίζεις,

πως οι γερόντισσες και οι γέροι,

είναι Θησαυρός μεγάλος,

εάν το “δεν βαριέσαι κράτος”,

αποφασίσει να τους αξιοποιήσει. 

Διαχείριση Ζωής Δίχως Μέριμνα;

Κοινωνία Ώρα Μηδέν.

Όπου Φεύγει η Αγάπη, έρχεται η Ζήλια.

Στον Καθρέπτη μας, βλέπουμε το κατ’ όψη.

Εάν κάτι δεν μας Αρέσει,

πριν να συνεχίσουμε,

κάνουμε κάποιες διορθώσεις.

Αλήθεια;

Γνωρίζουμε την κατάσταση

του Εσωτερικού μας Κόσμου;

Έτσι, για να Αποφασίσουμε,

ποιες Αλλαγές, πρέπει να γίνουν,

πριν να συνεχίσουμε;

Ένα είναι βέβαιον.

Γεννηθήκαμε για να Είμαστε,

Πάντοτε Ελεύθεροι.

Δεν είμαστε η Ομορφιά μας.

Δεν είμαστε τα Χρήματα μας.

Δεν είμαστε το Σπίτι μας.

Δεν είμαστε η Εργασία μας.

Δεν είμαστε το Κόμμα μας.

Είμαστε Ελεύθεροι,

του Θεού οι Κληρονόμοι,

ως Φίλοι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Ως Τέκνα Του Θεού Πατρός 

και από Το Άγιο Πνεύμα Φωτισμένοι.

Εάν είμαστε μεταξύ μας, Αγαπημένοι.

Εάν Ζούμε Ειρηνικά, με Πίστη και Αγάπη,

τότε Χρησιμοποιούμε τα Χρήματα.

τότε Μοιραζόμαστε το Σπίτι.

τότε Νοικιάζουμε την Εργασία μας,

σύμφωνα με την Αξία μας.

τότε τα Κόμματα, μας Υπηρετούν Σωστά,

διότι χωρίς εμάς κανένα κόμμα,

δεν είναι αυτό που λέγεται ότι είναι.

Το Γρηγορότερο λοιπόν,

Προτείνουμε να Ελευθερωθούμε.

“Ιθυπόρος Στοχαστής”