Χαιρετούμε και Ελπίζουμε, καθώς Αγαπούμε την Ζωή, ως Ευλογία Θεού, σε μια Πορεία, διαχείρισης Χρόνου και Προκλήσεων.
Όλοι έχουμε Αρετές, η Απαιτούμενη Τόλμη όμως θέλει Διδάσκαλο Εμπιστοσύνης.
Ευτυχείτε.
Νουθεσίες. Έλεγχος Προσώπων να αποφεύγεται, οι Συμβουλές κάνουν την διαφορά.
Αν κάποιος άνθρωπος πέσει σε αμαρτία και αρνηθεί, λέγοντας «δεν αμάρτησα», να μην τον ελέγξεις, γιατί μ’ αυτό τον τρόπο κόβεις την προθυμία του για τον δρόμο της αρετής. Όταν, όμως, του μιλήσεις ήρεμα, λέγοντάς του, «μη στενοχωριέσαι, αδελφέ μου, και μην απελπίζεσαι, αλλά από τώρα και στο εξής να φυλάγεσαι», τότε διεγείρεις την ψυχή του προς τη μετάνοια.
Αββάς Ποιμήν
Η Αλήθεια έχει ανάγκη την Τόλμη.
Δεν Είμαστε όλοι Πραγματικά Ελεύθεροι.
Καθώς, εάν κάποιος μας εξηγήσει πειστικά…
… έτσι λοιπόν συμβαίνει Φίλε μου.
Και μάλιστα, είναι εξακριβωμένα.
Συμφωνείς;
Ότι και να μου πεις, γνώμη δεν αλλάζω.
Τι θα πω στους Φίλους μου.
…..
Έχεις δίκαιο, αλλά προτιμώ το Λάθος.
Δεν γίνομαι αποστάτης.
Κάπως έτσι θα μπορούσε να συμβαίνει, καθώς μας αρέσει, αυτό που βλέπουν οι άλλοι σε εμάς και προς τούτο θυσιάζουμε το είναι μας και τα θέλω μας.
Είναι ένας ακόμη λόγος που σαν μονάδες προοδεύουμε, ενώ σαν Χώρα αργεί η Ανάπτυξη.
Να ευχηθούμε, να αποφασίσουμε την Αρετή της Τόλμης.