«Δώστε μου λιγάκι Ουρανό», να ονειρευτώ πως ίπταμαι να νιώσω Ελεύθερος Δημιουργός, του Μέλλοντος της Επιλογής Μου.
Εγκαταλείψαμε την Νεολαία, ως έτυχε σε χωροχρόνους αντιπαιδαγωγικούς. Οι νέοι μας δεν ζουν δίχως ιδανικά, τον μπούσουλα τους αναζητούν και δυστυχώς ανθέλληνες τους, τους έχουν προσεγγίσει.
Όσοι Έλληνες, Ενεργοί Πολίτες, την Ελλάδα Αγαπούν, ευθύς αμέσως, για την νεολαία, να δείξουμε έμπρακτο ενδιαφέρον. Το πιο Απλό;
Να τους ρωτήσουμε τι Πιστεύουν και τι Θέλουν. Και αφού θα μάθουμε, ποια είναι και τι θέλουν τα παιδιά μας, να δείξουμε κατανόηση και μετά από σκέψη, -ίσως με την βοήθεια κάποιου ειδικού- να οδηγήσουμε τα σπλάχνα μας ΣΗΜΕΡΑ, σε Έναν Νέο Σχεδιασμό, του Μέλλοντος που τους Αξίζει.
Γεννηθήκαμε Ελεύθεροι, με τα χαρίσματά μας. Μεταξύ μας τόσο διαφορετικοί και ικανοί για μεγάλα επιτεύγματα. Απορία, γιατί ζούμε για την Γνώμη των Άλλων; Γιατί αυτό-δεσμευόμαστε; στην εικόνα που δίνουμε προς τους απέναντι; Καλύτερα να τα βρούμε με τον εαυτό μας, προκειμένου να γίνουμε, παράδειγμα προς μίμηση, πάντα ομως διαφορετικοί. Εν πάση περιπτώσει ας είμαστε καθρέφτες του εαυτού μας, όσοι δεν είμαστε ακόμη καθρέφτες του Θεού. Θεωρούμε πως κατακτούν την Ευτυχία, όσοι έχουν αποφασίσει να προσφέρουν στην Ζωή των Άλλων. όσοι έχουν ανοιχτή καρδιά και γνωρίζουν να συγχωρούν.
Ποια Εργασία μας, αξίζει να μας προκαλεί Άγχος;;;?
ΚΑΜΙΑ. Διότι το Άγχος Αποσυντονίζει τους βιολογικούς μας ρυθμούς.
Δεν έχω πολλά να προσφέρω με αυτό το μήνυμα, παρά την φράση, "το καλό είναι εχθρός του καλύτερου". Στην Εργασία αποδίδουμε καλύτερα, αλλά και με "κέφι" ακόμη και περισσότερο. Σε κάθε εργασία που έτυχε να εργαστώ, έλεγα, "Αυτή η δουλειά είναι το δικό μου κατάστημα. Πρέπει να εργαστώ υποδειγματικά για να έχω καλύτερη υποδομή". Αυτή η σκέψη είχε ως επακόλουθο, να εργάζομαι για μένα -μαθαίνοντας καθημερινά- χωρίς πολλά – πολλά παράπονα, την εργασία μου καλύτερα. Ετοιμος πάντα, σε περίπτωση που θα χάσω την εργασία μου, να μπορώ να την "αντιγράψω έξω" με επιτυχία. Τελικά, εάν η εργασία σου σε αγχώνει, αναζήτησε νέα εργασία, ενώ εργάζεσαι και με το πρόσχημα της καλύτερης αμοιβής. Δηλαδή από το καλό στο Καλύτερο, πάντα με παραγωγικούς ρυθμούς δίχως όμως άγχος.
