Καλούμαστε να αγαπήσουμε πραγματικά. Να συγχωρήσουμε τις αδυναμίες μας. Να κατανοήσουμε τα «θέλω» των συνανθρώπων μας. Να συνεργαστούμε για την κοινωνική πρόοδο. Να νιώσουμε τις αλλαγές που οδηγούν στην ειρήνη.
Να οικοδομήσουμε πολιτεία αλληλοσεβασμού και ελευθερίας.
Παιδιά, είναι αργά, ξεχάστηκα στου facebook τον ‘οίστρο’. Κάπως έτσι δηλαδή, όπως ξεχάστηκε η φυλή, στο δεν βαριέσαι αδελφέ, ας φάμε και ας πιούμε, ας δανειστούμε ‘ένα σωρό’ και ‘αύριο’ εξοφλούμε.
Φεύγω αδέρφια, πάω να κοιμηθώ, θέλω πολύ να ονειρευτώ, πως όλα όσα περνάμε, είναι ένα όνειρο κακό και σαν ξυπνήσω, όλα θα είναι μια χαρά, χρήματα θα έχουμε πολλά να τα ξοδεύουμε αβέρτα.
Ο Έλληνας, δεν νιώθει, δεν μπορεί, θέλει ένα γλέντι την ζωή, την ζήση να χορτάσει.
